دلم می خواست
بند از پای جانم باز می کردند...
که من تا روی بام ابرها
پرواز می کردم...
از آنجا با کمند کهکشان
تا آسمان عرش می رفتم
در آن درگاه درد خویش را
فریاد می کردم
که کاخ صد ستون کبریا لرزد....
برچسبها:
تاريخ : پنجشنبه 19 دی 1392 | 14:01 | نویسنده : banooyeordibehesht |
ارسال نظر(2)