به صحرا شدم عشق باریده بود

و عطر نگاه تو پیچیده بود

شقایق به لب داشت نام تو را

و (بابونه) خواب تو را دیده بود

                                                 و با یاد لبخند خورشیدیت

                                                 گل خنده بر خاک روییده بود

                                                 نه از خار و خس بود آنجا خبر

                                                 نه رخساره ی گل خراشیده بود

تو گویی که بر چشم گلبرگها

نمی از نگاه تو باریده بود

و انگار یک لحظه طاووس وار

خیال تو آنجا خرامیده بود...