لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم

هیچ نیرو و حرکتی نیست مگر به وسیله ی خدای والا و بزرگ

سالهاست وقتی دلم می گیرد سجاده ام را پهن می کنم رو به تو و از پنجره

زل می زنم به آسمان آبی و بیصدا اشک می ریزم.خدایا ! این بار یادم بده قلبم را

سجاده کنم رو به تو و زل بزنم به صبر تو و آرام زیر لب تکرار کنم(استعینوا به صبر و صلاه)

خدایا ! این بار سجاده ام را کلاس درسم کن و یادم بده روزهایی که هوای دلم مثل امروز ابریست

چطور با یاد تو آسمان دلم را آفتابی کنم؟!

خدایا یادم بده وقتی دلم از زمین و زمان می گیرد و همه ی عالم را مقابل خود می بینم

چطور از مکر زمانه و آدمهایش نترسم و تو را در یاری بنده ی مومنت مکارترین مکاران بدانم...

خدایا ! به من بیاموز که چطور در سخت ترین شرایط آنگاه که من چیزی را با همه ی وجود

می خواهم و تو حاجت روایی ام را به مصلحت نمیدانی از مهربانی و رحمتت نا امید نشوم

و همچنان عاشقت بمانم...

خدایا !یادم بده در نا امیدی مطلق لبخند زدن را...

خدایا یادم بده در دلشکستگی و رنجش بخشندگی را...

خدایا یادم بده فراموشی را چنان که از یاد ببرم همه ی بدیها را...

خدایا سال نو نزدیک است و مردم خانه هایشان را از غبار پاک می کنند

وقتی که خواستم جایی از گوشه ی زمینت را از غبار پاک کنم

یادم بیاور غبارروبی قلبم را...(مهرنوش صفایی...مجله راز)