آب را گل نکنید...

شاید از دور،علمدار حسین ع

مشک طفلان بر دوش،

زخم و خون بر اندام،

میرسد تا که از این آب روان،

پر کند مشک تهی،

ببرد جرعه ی آبی به حرم.

تا علی اصغر بی شیر رباب،

نفسش تازه شود و

بخوابد آرام.

آب را گل نکنید!

تا که شرمنده نگردد عباس،

تا که پژمرده نگردد گل یاس...